Voorzitter van de Stichting, Geert Bettinger, vertelt vanuit de praktijk hoe de jongeren met een beperking, de weg naar werkvloeren vinden.

Als trainer-coach leert Geert zorgprofessionals, leerkrachten en mantelzorgers anders te kijken naar probleemgedrag van zorgafhankelijke cliënten, jongeren of kinderen. In zijn boek ‘door stil te staan kom je verder’ staan diverse praktijkvoorbeelden van o.a. jongeren met een verstandelijke beperking.

 

boekGeertBettinger

Kansen verrijken

“Meedoen in de samenleving’ is voor iedereen belangrijk. Wij geloven dat ieder mens waardevol is en iets kan betekenen voor de ander. Met onze Bijna-baan bieden we kansen buiten de gebaande paden die vaak al vooraf zijn uitgestippeld. Dit doen wij door samen met jongeren buiten schooltijd 1,5 tot 4 uur op zoek te gaan naar vrijwilligerswerk. We reiken de jongeren vervolgens een baan aan op een plek waar hun hart sneller van gaan kloppen. Tientallen jongeren zijn hierdoor al verder gekomen. Ook de werkgever en de betrokken medewerkers genieten ervan. We leveren heel veel wat helaas niet te meten is in maatstaven. We zetten jongeren in hun kracht door ze meer mogelijkheden te laten ervaren. Zodat ze zelf ontdekken waar ze blij van worden. Dit doen we door ons netwerk in te zetten. Het gaat hier om het belang van deze jongeren. En de positie die ze in onze maatschappij vertegenwoordigen.”, aldus Geert.

 

Ervaren wat mogelijk is

Jongeren met een beperking hebben vaak geen idee van de mogelijkheden die er zijn. “Onze stichting spoort jongeren aan om nieuwe ervaringen op te doen.” Geert geeft een voorbeeld.

Pim wilde piloot worden. Hij woont binnen een instelling en werkt op een werkplaats, waar hij parfumflesjes in doosjes doet. Zijn mentor op het werk vertelde hem dat hij nooit piloot zal kunnen worden. Zijn persoonlijk hulpverlener, zijn ouders en zus vertelden hem allemaal hetzelfde: Nee, Pim, dat is niet redelijk. Ondanks de goedbedoelde adviezen, bleef Pim zijn wens uitspreken: “Ik wil piloot worden.”

Wij bij Bijna-baantjes zeggen altijd ja tegen een wens. In het geval van Pim deden wij dit ook. Vanuit hier werd opnieuw naar de wens van Pim geluisterd en gekeken. Wat bleek. Pim had posters op zijn kamer. Van een Starfighterpiloot. Hij vond die man met de pet zo stoer. Het uniform dat de piloot droeg vond hij prachtig. Hij zou eigenlijk ook een uniform willen hebben.

“Met een uniform ben je kei-belangrijk”, zei Pim. Geldt dit niet voor meer mensen die een geüniformeerd beroep hebben? Pim wilde een beroep met een uniform. Hij associeerde het uniform met dat van een piloot. Logisch. Vanuit deze ‘ja-houding’ kwam onze medewerker op een ander idee. Zou Pim kunnen werken bij een bedrijf waar ze uniformen dragen? Bij McDonalds bijvoorbeeld. Dit voorstel werd door Pim enthousiast ontvangen. Pim werkt er inmiddels jaren. Hij mag tafels schoonmaken, de deur van klanten openhouden, afval in de vuilnisbak doen. Allerlei werkzaamheden die passen bij zijn ontwikkelingsleeftijd. Nog steeds houdt Pim van vliegtuigen. Nog steeds kijkt hij naar de piloot. Hij zegt er wel iets bij: ‘Ik ben ook belangrijk omdat ik een echt uniform draag!’ 

 

Een fijne setting

Bijna-baantjes gaat vanuit het persoonlijk contact met jongeren onderzoeken wat een passende bijbaan is. De uiteindelijke stappen richting passend werk kunnen in principe alle kanten op gaan. Van hot naar her of toch rechtstreeks. Als je maar goed luistert naar wat ze willen.

Geert vindt het belangrijk dat de jongeren het tempo bepalen van deze bijzondere ontdekkingstocht. Hij weet ook dat dit niet altijd vanzelfsprekend is. “Sommige jongeren vragen niet om een bijbaan of hulp. Zorgverleners en ouders bieden wat ze kunnen en kennen. We proberen vanuit de praktijk van dat moment kennis te maken met de jongeren en zijn of haar interesses. Ouders en zorgverleners zijn vaak al langer betrokken en zien de persoon vanuit een langere relatie. We komen vanuit een gelijkwaardigheid in gesprek met deze jongeren.”

Samenwerkingen

Geert ziet graag dat iedereen die van jongeren houdt, hun wensen, dromen en verlangens, echt serieus gaat nemen. Dat geldt zowel voor jongeren met als zonder een beperking. Er mogen dus meer stappen worden gezet om jongeren met een beperking net zo goed een bijbaantjes te gunnen.  Soms zegt een bedrijf dat ze wel aan deze prachtige dromen willen meewerken, maar er geen begeleiding voor hebben. Of niet weten hoe te begeleiden. Geen probleem voor onze stichting. Wij ondersteunen daar waar nodig. Jongeren zonder beperking worden vanuit huis wel aangespoord om bij te verdienen, bij jongeren met een beperking is dat nog niet altijd het geval.

Geert legt uit: ”Ik stel me bijvoorbeeld voor dat sommige jongeren speciaal onderwijs combineren met een bijbaan en dat ouders deze jongeren net zo goed stimuleren om een bijbaan te zoeken. Bij Bijna-baantjes ervaren we keer op keer dat de ouders ertoe doen. We werken heel graag met hen samen. En we zetten daarbij de wens van de jongeren altijd voorop. Dat vraagt altijd om maatwerk. De persoonlijke groei van de jongeren is onze drijfveer. Ook het waarderen van de baan of de competenties die de jongeren opdoen, zijn belangrijk. We zoeken graag zoveel mogelijk de samenwerking op met iedereen die een hart heeft voor deze jongeren. Ouders en jongeren die met ons stappen willen zetten. Daar luisteren we graag naar.

Bij Bijna-baantjes zeggen we graag ‘ja, kom maar op met je wens’, dan gaan we daar samen een prachtige ontdekkingstocht van maken. Een tocht die leidt naar het doel dat de jongeren voor ogen hebben, ontdekken én ervaren.’ Omdat we altijd goed luisteren naar onze jongeren.